Badanie zdolności adaptacji do ciemności

Zestaw testów sprawdzających ostrość widzenia przy małych poziomach naświetlenia

Badanie zdolności adaptacji do ciemności pozwala na ocenę funkcjonalną systemu wzrokowego bez konieczności używania skomplikowanego sprzętu do elektrofizjologii oka. Wskazaniem do badania mogą być pacjenci, którzy z racji wykonywanego zawodu, czy trybu życia muszą sprawnie funkcjonować w nocy.

Gdy badany zostanie umieszczony w ciemni, pręciki położone na siatkówce stopniowo zaczynają przejmować detekcję światła nad czopkami. W wyniku badania otrzymujemy krzywą czułości na światło w funkcji czasu. Krzywa adaptacyjna składa się z dwóch części. W pierwszej fazie badania czułość na światło gwałtownie rośnie, a po paru minutach się stabilizuje. Jest to faza adaptacji czopków do ciemności. Następnie po około 5 minutach czułość na światło znowu gwałtownie wzrasta, stabilizując się po kilkunastu minutach, jest to faza daptacji pręcików do warunków skotopowych. Granicę tych dwóch faz wyznacza tzw. punkt alfa, faza druga kończy się na tzw. progu termicznym, który jest osiąganu po około 45 min przebywania w kompletnych ciemnościach.